vrijdag 23 februari 2018

Tandenknarsdans

Agneta had de laatste tijd zo’n honger dat ze op haar tanden knaagde. Het startte drie dagen geleden, toen ze al een dag of wat aan het dansen was op het jaarlijkse verkoopfeest van het Blauwbalg Warenhuis, grootste in het land. Haar maag rommelde zo hard dat ze dacht dat er een familie van drummers woonde.

In het begin vond ze het tandenknarsen vervelend en begon zich er van alles over af te vragen. Had ze een ergernis over haar baas, een dame die nooit op tijd kwam en altijd op vakantie ging als een grote opdracht binnenkwam? Of was het omdat haar moeder steeds bleef vragen wanneer ze eindelijk kinderen nam?

Ze wist het niet. Alles wat ze wist was dat ze maar bleef knarsen en dat ze bang was dat haar tanden voor het eind van het feest opraakten.

Gelukkig waren al haar vrienden er ook. Chenglei schoot tussen iedereen door.
            ‘Ik ben een straaljager en spuug vuur!’ Hij zei het precies op het ritme van de muziek.
            ‘Ik ben Errol Flyn en vecht als een piraat,’ zei Zenobia, terwijl ze met haar handen een zwaardgevecht hield. Haar dreads deinden vrolijk op en neer.
            ‘Ik ben een zeehond en zeg ARF ARF,’ riep Wesley en hij hield zijn witte handen als vinnen in de zij.
            ‘Ik ben The Bride en doe karate chops,’ zei Aafiya en ze zwaaide intrigerend met de stof van haar hoofddoek. Een vrolijke vlag van zwart en geel.
            ‘Ik heb zo’n honger dat ik op mijn tanden knars,’ zei Agneta.

Haar vrienden reageerden onmiddellijk bezorgd. Ze dansten dicht tegen haar aan en hielden haar armen vast.
            ‘Wat erg,’ zei Zenobia. ‘Wacht, laat me je helpen.’
            Terwijl ze op en neer sprong trok ze een voortand uit haar mond en gaf die aan Agneta. Het bloed liep over haar lachende lippen. Agneta wist niet goed hoe ze moest reageren.
            ‘Wat lief van je, maar dat kan ik niet accepteren.’
            ‘Hij is er nou toch uit. Knars er maar op.’ Haar andere vrienden deden hetzelfde en al snel dansten ze allen met bloedende monden, terwijl Agneta op vier tanden knarste die niet van haar waren.

Het feest duurde nog weken en werd steeds verlengd, want de zucht naar plezier verminderde niet. Toen de tanden van haar vrienden op waren en haar achtergebit glad was begon ze met de overgebleven voortanden te knarsen op haar vingers. Ze had ze tenslotte toch niet meer nodig.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten