dinsdag 4 juli 2017

Rumoer aan de waterkant

Tegenwoordig hebben veel trotse balkoneigenaren een plastic kraai hangen of staan om duiven af te schrikken. Ik heb begrepen dat het ergens in de aanbieding was.

Onlangs wandelde ik door het park en bij de ronding waar de meeste halsbandparkieten zich uit de boom laten jagen door de overtallige kraaien, zag ik een Marokkaanse man zijn plastic zak met broodkruimels voor de eenden uitgooien. De umma reikt tot in het dierenrijk.

Het was een drukke orgie van pikken door eend, duif, kraai, kauw en meeuw. Ook liepen mannetje en mevrouwtje Nijlgans rond, ieder met een bruine cirkel rond de ogen alsof ze elke ochtend een potje boksten. Ze waren overduidelijk superieur, maar in de minderheid. Het mannetje had een kleine hanenkam die zich oprichtte als hij getergd een eend in de veren pikte.

Met zilvermeeuwen die de kraaien verjaagden, maar het blijkbaar niet de moeite vinden om duiven en eenden te pakken, kan je maar tot één conclusie komen: zilvermeeuwen zijn racisten. Zo vreemd is dat ook niet. Kijk maar naar die Engelse snavel en hautaine blik. Weinig vogels in de stadse omgeving kijken zo zelfingenomen als meeuwen. Je mag blij zijn dat ze niet van balkons houden.

Zelf heb ik overigens een kerstslinger aan een paal genageld. Blijkbaar houden duiven niet van kerstmis, want sindsdien zijn ze verdacht afwezig.

Het kan natuurlijk ook zijn dat kraaien een hekel aan drukte hebben. Daar kan ik me wel iets bij voorstellen.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten