zaterdag 18 maart 2017

Land van gemak

Stel je voor dat we de Imperial March draaien, de muziek die het arriveren begeleidt van Darth Vader – schurk uit de StarWars-saga. Nee, dat werkt niet, niet iedereen kent het, gek genoeg. Dan draaien we wel Ride Of The Valkyries, van Wagner, uit Apocalyps Now. Ach, wie houd ik voor de gek? Ieder zijn bubbel met eigen dreigende muziek en een Disney-tune op de achtergrond. StarWars is ook van Disney? De wereld is een möbiusband van vermaak geworden.



Stel je voor, in een toekomst niet ver van hier – stel je zelfs voor dat de toekomst een land is, een plek waar je naar school kunt –, stel je voor dat in die toekomst feiten voor het grijpen liggen. Alles wat je wilt weten, alles wat je wilt geloven, alles wat je wilt dromen, dat alles is te koop en het enige waar je mee betaalt is gemak. Ja, in dat land is gemak – of gemakzucht zoals het eigenlijk heet – een betaaleenheid! Alles is gratis zolang je er maar niet je best voor doet!

Is het mogelijk om in dit land terecht te komen zonder dat je het door hebt? Misschien ben je in de trein in slaap gevallen. Misschien hebben de vliegtuigmaaltijd en de Oscarwinnende film hun werk gedaan. Je weet het niet goed meer. Het zal dat tweede wijntje zijn geweest, de tequila daarna, de koelkast die zomaar met vijftig procent korting te koop was, het treinritje met korting als je je moeder meeneemt, de hypotheek van je huis waar je bij verkoop winst op maakt, maar plotseling zit je daar, voor je tv, met een schetterende malafide nieuwslezer in een akelig goedkoop decor die je vertelt dat alles goed is en dat het zo zal blijven, tenzij je op een andere zender gaat kijken waar een eindeloze rij van afgrijselijkheden wordt uitgezonden, allemaal in naam van God of de heilige dollar slash euro.

De brochures voor dat land zijn allang nergens meer te vinden. Het reisbureau dat ze had is reeds een corporatie van formaat geworden, concurrent van Apple en Facebook. De ceo heeft zich in driedubbele bonussen laten uitbetalen en heeft zich het grootste huis in het Land van Gemak laten geven. Het staat op een heuvel vol wild gras, bijna niet te benaderen zonder een schoffel. Hij zit daar – natuurlijk is het een ‘hij’, wat denkt u wel niet – in zijn grootste leunstoel gemaakt van de huid van balletdanseressen. De muren zijn gebouwd van eeuwenoude boeken vol onleesbaar genot. Niet omdat de taal zo mysterieus is, maar in het Land van Gemak leest niemand meer. Dat is iets van een andere tijd en bovendien verwarrend. Je zou er maar eens iets van opsteken!

Niemand in het Land van Gemak weet de weg, maar dat hoeft ook niet. Er is altijd wel iemand die u iets brengt – eten, cadeaus, geld voor reizen, een nieuwe vibrator, een nieuwe huwelijkspartner, noem maar op – en meestal is het een immigrant die na een jaar weer teruggaat om in het Land van Ongemak verder te ploeteren voor een stuiver en een cent. Uw geluk kan niet meer stuk als altijd gaat voor uw gemak!

1 opmerking:

  1. :) Leuk geschreven verhaal. Het Land van Gemak bestaat al trouwens, toegankelijk voor iedereen met een rijkelijk gevulde creditcard.

    BeantwoordenVerwijderen