vrijdag 27 mei 2016

Kattenreizen, slakkenhuisjes


Livia's baby, fase 3


Na een wandeling over het strand liepen we via een straatje terug dat vol slakken zat. Ze hadden de vochtigheid aangepakt om te verhuizen. Ik vroeg me af wat voor playlist ze eigenlijk in hun huisje hadden. Wat zette een slak op om het gezellig te hebben bij oversteken? Ze zouden ook blij zijn met de uitvinding van de mp3. Vinyl en cassettes namen zo vreselijk veel ruimte in. Nu kunnen ook kleine slakken met muziek op de grote reis aan. Hier een paar suggesties waarvan wij dachten dat slakken die regelmatig opzetten:

The Rolling Stones - Time Waits For No One
Paul Simon - Slip Slidin’ Away
Douwe Bob  - Slow down
Elvis Presley - Home is where the heart is
Deep purple  - Speed demon
Marvin Gaye - Wherever I lay my hat (that's my home)
Sonic Youth - My friend Goo
David Bowie - Time
Soulwax- The salty knowledge of tears

Ik moet bekennen vroeger op Texel eens een slak bedolven te hebben met zout om te kijken wat er dan gebeurde. Zo’n diertje siste helemaal op met hetzelfde geluid wat een kat maakt als die zich bedreigd voelt. Maar, eerlijk is eerlijk, als wij op Texel in de avond naar de washokjes gingen stapten we regelmatig op slakken en dat was ook geen pretje. Wat mij betreft staan we gelijk.

*

Deze week even geen muurschildering, maar dingen thuis. Niettemin natuurlijk een foto van de volgende fase, volgende vergeleken met de vorige blogpost, niet met waar ik nu echt ben. We zitten nu zo’n beetje op tweevijfde. Op deze foto is er een bindende kleur toegevoegd. Een beetje felle, waarvan ik op het moment zelf niet helemaal zeker was dat het de juiste keuze was. Maar goed, er gaat nog van alles overheen. Tenslotte willen we een beetje dat ruïneuze gevoel geven dat je krijgt bij goed doorwrochte lagen verf.
            Dingen thuis zijn een kort verhaal herschrijven voor een literaire wedstrijd, werk inscannen dat ik heb gemaakt voor een vriend en een mapje (een echt kartonnen mapje) maken, boek lezen voor een recensie en een stapje verder met deelnemers en plannen voor Sintel, nummer 2. Ja hoor, dat gaat gewoon door. Bent u overigens nieuwsgierig naar ons eerste nummer, kijk dan op deze link voor meer informatie. Het is vast bij u in de buurt te vinden.

*



We kregen een mailtje van de kat dat ze op reis was naar Amerika. Ze had een uitnodiging gekregen van Donald Trumps haar. Althans, zijn haar had naar onze kat gesignaleerd om eens langs te komen. Zoals katten spoken kunnen zien kunnen ze ook gebaren van andere katten herkennen die wij niet zien. Het is een nogal gefrustreerd diertje, die kat op Trumps hoofd. Dat verklaart het een en ander, zei ik tegen mijn vriendin. Zij vond het vooral vervelend dat ze niet mee kon. Ze vond eigenlijk dat onze kat niet alleen zou moeten reizen. Bovendien is het alweer even dat ze in New York is geweest. Maar natuurlijk heeft ze ons niet uitgenodigd, zei ik, want ze reist in het bagagerek en anders zou het toch te duur zijn? Wij wachten op meer nieuws en ondertussen ren ik wel achter de balletjes die mijn vriendin opgooit.


*

Liedje van de week mag van mij ‘Fly like an eagle’ zijn. Ik had zo’n moment in het park, met die opkomende warmte en allerlei nieuwe plannen in mijn hoofd.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten