zondag 17 april 2016

Atia & Livia



Sommige lezers van de vorige post zijn blijkbaar in de veronderstelling dat het plaatje eronder mijn werk is. Vandaar het plaatje hierboven, dat een overzicht geeft van het origineel. De achterste muur is wat ik bij mijn ex-collega Piet op zijn muur schilder. Helaas, of misschien ook niet helaas, is het nog niet af. Het is namelijk een vreselijk plezier om zo’n groot werk te maken. Omdat schilderen leuk is en deze opdracht een uitdaging, maar ook omdat het een opdracht is. Betaald worden voor wat je goed kan is een privilege, nietwaar?

Even kort over Piet. Hij is een 76-jarige weduwnaar, heeft zijn leven lang in Genève bij het CERN gewerkt en is onlangs verhuist naar een nieuw gebouw bij de Passeerdersgracht. Hij sprak me er al eerder over aan, maar had zijn twijfels over het verhuizen zelf. Hij is kunstliefhebber en heeft een grote verzameling foto’s van schilderijen in een computer die hij op zijn tv afspeelt. Hij laat die graag aan iedereen zien. De perfecte screensaver voor tijdens het eten. Het journaal is er niks bij. Bovendien koopt hij al een tijdje kleine werken van Nederlandse kunstenaars. Een complementair leven van wetenschap en schoonheid.

Ik schilderde in de vorige post een enigszins idealistisch plaatje van hoe de weledele Livia Drusilla, eerste vrouw van Augustus, daar zou kunnen hebben verpoosd. Helaas is de werkelijkheid vast iets meer geweest zoals afgebeeld in de excellente serie ‘Rome’, van de BBC. Vol vuiligheid, manipulaties, slaven en geweld. Kunstenaars, en vooral acteurs, werden gezien als van het laagste allooi. Wat niet zou moeten verbazen in zo’n door en door militaristische maatschappij waar iedere man het leger in moest en niet twee maar vaak twintig jaar diende. Probeer daar maar eens aan te komen met gewetensbezwaren. Uit die wereld komt ook de term ‘decimeren’. Het betekende dat bij wijze van straf op een legereenheid één op de tien man werd gedood.

Of Livia meer leek op de liegende en machtsbeluste Atia of the Julii (eigenlijk Atia Balba Caesonia) of op de veel mildere Servillia Caepionis uit de serie is natuurlijk de vraag. Mijn gok is Atia. Livia stond blijkbaar bekend als zo overheersend dat haar zoon, de nieuwe ‘keizer’ Tiberius, zich terugtrok op een eiland. Zo gaat het verhaal. Op het eind van de serie Rome zien we Livia overigens ook nog even als ze trouwt met de jongen Octavius, die later ‘keizer’ Augustus wordt. Toch erg jammer dat ze met de serie zijn gestopt. Dynasty is er niks bij.

Een jonge Livia Drusilla


Volgende keer een plaatje van de muur bij Piet. Of van de kamer van de muur? Ik denk er nog even over na.

*

Na een week alleen The Cure te hebben gedraaid overweeg ik deze week alleen Depeche Mode te luisteren. Eens kijken wat dat me geeft. Maar ik twijfel. The Cure blijkt onverwacht diep en betrokken. Robert Smith mag af en toe een zeur zijn, hij raakt mijn hart en dat is het belangrijkste aan kunst. Dat het mijn hart raakt. U zorgt maar voor uw hart en kunst, schreef ik met een knipoog.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten