woensdag 2 maart 2016

Dat is geen punk

Afgelopen week voelde ik me niet helemaal senang. Steeds moe, snotneus, niet in mijn vel. Het leek erop dat het virus wat zoveel slachtoffers heeft geclaimd ook mij zou pakken. Ik ben er nog niet helemaal uit en het virus ook niet. Vandaar deze late blog.

Wat leuk zeg, de overweldigende hoeveelheid reacties op de vorige post! Nee, helaas niet in het reactiegedeelte van de blog, maar op FakeBoek en dan specifiek in de Punkrock Nederland Groep. Niet iedereen kon de suggestie waarderen dat ik Die Antwoord punk noemde. Ik kreeg daardoor het idee om een vervolg te schrijven, maar aarzel er een beetje over. Ik heb nog zoveel anders te doen. Ik werk aan een muurschildering bij een ander en de herschrijving van de maandagavondgedichten gaat gewoon door. Ook ben ik weer begonnen aan een eigen schilderij. Deze avond boven in mijn atelier, aan het dansen op Sisters Of Mercy, Floodland, met een kwast in de hand, roze, zalmroze, iets van dat, voor een schilderij over het graven van het Panamakanaal. Dit nummer, Flood II, bleef plotseling heerlijk in mijn hoofd hangen. Een hypnotisch ritme:


Toch een beetje onderschatte band. Ja, ze genieten
iets teveel van hun eigen duisternis om je helemaal
comfortabel bij te voelen. Het lijkt meer een stijltje
dan iets wat ze echt voelen. Inderdaad te hitgevoelig,
maar toch, mooie stukjes muziek, catchy refreinen,
intense sfeer. Er valt veel te beleven bij deze band,
als je de camp een beetje aanvaardt.

Ik was iets vergeten toe te voegen aan de vorige blog. Dat Die Antwoord in de geest punk waren. Dat is geen kleine vergissing. Iedereen kon de boeken erbij halen. Kijk, hier staat het, gij zult geen valsche punkidolen hebben, want... Ja, want wat? Omdat het niet met gitaar is, een snelle drum, een schelle stem? Het is toch wel afzetten tegen de maatschappij en provoceren? Maar het is niet van die tijd, u weet wel, de tijd van de punk. The Adverts, The Clash, X-ray Specs, Buzzcocks, in Amerika; Rancid en Dead Kennedys. De Nederlanders waren er wat later bij. Ik ken eigenlijk geen Nederlandse punkbands. Is The Ex punk? Nee, dat is geen punk, dat is Post-Punk. Denk ik, al komen ze wel van toen. Zijn New York Dolls punk? Nee, die zijn van veel eerder, dat noemden we geen punk. Ze hadden er wel veel invloed op. Is Refused punk? Ze brachten het snoeiharde ‘TheShape  Of Punk To Come’ uit, maar ironisch genoeg was dat hun enige cd en bovendien waren ze van 1998, echt veel te laat. (Lees ik net dat ze vorig jaar weer een album hebben uitgebracht, tja.) Ze klinken toch meer als speedmetalrock. Renegades Of Punk? Juiste houding, maar ja, Braziliaans, van 2013, nee, dat kan niet, nee, dat zeker niet. Dat is geen punk.

Maar het ligt er een beetje aan of je Rekkelijk bent ofPrecies. Ben je Arminiaan (remonstrant) of Gomariaan (ja, u raadt het al, contra-remonstrant)? Geloof je dat het lot in de handen van de mens zelf ligt of dat God alles heeft voorbestemd, inclusief of je naar de hel gaat of niet? Overigens al de serie Lucifer gezien? Erg aardige interpretatie van Lucifer, de strip van Mike Carey, het karakter bedacht door Neil Gaiman. Maar helaas nog niet in Ollanda op tv. Je zou toch denken dat we verstandiger zijn geworden. Waarom altijd dat precieze? Het maakt dood wat levend is. De impuls, de energie, de muziek. Dan dat rekkelijke... Je kan niet Rekkelijk zijn zonder een precieze definitie van iets. En je ziet het overal steeds in terug. De manier waarop Nederland is verdeeld in pro- en anti-vluchteling. De argumenten die worden aangehaald, de elkaar uitsluitende wereldbeelden. Of, of, zucht. In Lucifer is de duivel het gewoon zat om de hel te regeren. Hij wil ook eens genieten van het leven op aarde en vertrekt. Het enige wat de duivel altijd doet is de waarheid vertellen. Dat is blijkbaar erg genoeg.

Ik neem nog een sinaasappeltje.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten