zaterdag 16 januari 2016

Op een armlengte

Op een armlengte afstand, raadde de burgemeester van Keulen ons aan. Hou de mannen op een armlengte afstand. In ieder geval als je buiten bent, in de openbare ruimte. Je mag ook een burka aantrekken, dat werkt net zo goed, denk ik. Het is altijd triest als mensen de fysieke integriteit van de ander niet respecteren. Tot op zekere hoogte accepteren we politiegeweld. Dat is zo nu en dan nodig, maar seksueel geweld, of seksuele intimidatie, dat is een paar treetjes te triest. Daar hoeft geen enkel begrip voor worden opgevat. Niet voor de culturele, religieuze of persoonlijke redenen. Ieder mens heeft het wel eens moeilijk en sommige zullen een lang leven van moeilijkheid hebben. We hebben allemaal lusten die niet altijd een uitweg vinden, maar de grens is simpel: nee is nee. Ga je daar overheen is het een misdrijf, of welke fancy term een wetboek eraan wil hangen. Toch is er een hoop verwarring over Keulen.

Iedereen op internet en de media voelt zich dermate persoonlijk betrokken dat ze graag zelf rechter spelen voor de rechter aan de pas komt. De ene is al druk bezig met verzachtende omstandigheden op te lepelen. Het zijn zielige jongens, ze komen uit oorlogsgebied, hun cultuur is heel anders dan de onze. De vrouw neemt daar een andere plek in. Het ergst zijn natuurlijk de hoofdcommissarissen en burgemeesters die om de een of andere reden informatie achterhouden. Meestal om misbruik van die kennis door de andere groep te voorkomen.

De andere groep is druk bezig de strafmaat maximaal op te voeren. Geen genade en bovendien is iedereen die om verzachting roept een landverrader. Deze groep is op elk misstapje gespitst. Een asielzoeker hoeft maar eens miserabel te kijken of te mopperen over de lauwe hap die ze krijgt voorgeschoteld of het het-land-uit! Geroep zwelt aan. Deze groep spreekt ook standaard over migranten en weigert te zien dat de asielzoekers hier niet bepaald vrijwillig zijn en het liefst zo snel mogelijk terug zouden gaan. De overtreding van deze groep mannen in Keulen en andere plaatsen is voor hun het ultieme bewijs dat alle moslims verdorven zijn. Gemakzuchtig vergetend dat er door katholieke priesters in Regensburg weer eens 231 kinderen jaren zijn misbruikt en dat Zuid-Amerika & India standaard vrouwonvriendelijker zijn dan de Arabische landen als het om verkrachting gaat.

Er valt voor beide punten iets te zeggen. Natuurlijk worden hier al eeuwen vrouwen verkracht door mannen, moslim of niet, georganiseerd of niet. Het is misschien ook dat de culturele normen van de nieuwe asielzoekers enigszins strijdig zijn met de culturele normen van het gastland. Het is best mogelijk dat veel van de vluchtelingen uiteindelijk gedwongen migrant zullen worden als blijkt dat Syrië zich niet laat oplossen. Het is een vreselijk ding dat groepen mannen zich zo misdragen en haal er Oktoberfest niet bij want dat is inderdaad anders. Of de katholieke kerk, maar dan val ik in herhaling.

Alle argumenten bij elkaar en op elkaar geteld moeten die toch gewoon opzij gaan voor de rechter. Wij, en de Duitsers, leven tenslotte in een rechtstaat, waarin het recht wordt geïnspireerd door al die argumenten, maar waarin de rechter met het wetboek in de hand de knopen doorhakt. Hier geen religieus geïnspireerde wet, maar een moeizaam opgebouwd corpus van ervaring, intentie en overwegingen. Het wetboek is verre van perfect, maar dat is geen enkel boek, behalve de bijbel of de qu’ran. U ziet onmiddellijk waar ik heen wil. Daarom bestaat er rond een wetboek een hele wereld van mensen zoals rechters, advocaten en aanklagers. De wet is dat wat ons beschermt tegen het criminele individu, maar het beschermt ons ook tegen het machtige individu die via cliëntelisme en nepotisme steeds meer macht  over anderen kan krijgen. Het zou ons ook moeten beschermen tegen grote instanties als corporaties en kerken. Ieder individu heeft het recht om zich zo vrij mogelijk te bewegen in de wereld, maar de rechtstaat voorkomt dat dit ontspoort in vormen van anarchie die uiteindelijk eindigen in tirannie of een andere soort van destructie.

Ja, de heren asielzoekers die zich zo hebben misdragen, al was het maar om gewin, omdat hun andere vriendjes de portemonnees van de dames konden lichten, mogen van mij linea recta het land uit. Als Syrië ze niet wil dan op de kust van Turkije. Naast dat het volkomen ongepast is vrouwen zo te behandelen, voelt het als een serieuze inbreuk op de gastvrijheid. Maar laten we dat binnen de regels van de wet doen met in acht nemend de rechten van iedereen, inclusief de overtreders. Mocht de strafmaat niet naar voldoening zijn kan er altijd daarna een aanpassing plaatsvinden. Hoewel het geven van straf in zekere zin functioneert als wraak voor de slachtoffers, zou ons belangrijkste doel afschrikking en rechtzetting moeten zijn.

En wat een armzalige wereld wordt het als we iedereen op een armlengte moeten houden omdat de één de ander van aanranding verdenkt en de ander bang is aanleiding tot die gedachte te geven.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten