donderdag 3 september 2015

Naakt als het nieuws

Soms lees je van die dingen waar je niet goed mee uit de voeten kan. Dan is het nieuws te naakt om te verdragen. Toen er in de jaren negentig oorlog in Joegoslavië uitbarstte heb ik mijn tv een hele tijd op non-actief gezet. Het idee dat er in Europa weer oorlog was, van zo een fascistische soort ook nog, maakte me hartstikke depressief. Ik kon het niet aan. Je staat aan de zijlijn en ziet hoe mensen elkaar verscheuren die voorheen vrienden en buren waren. Ik ben geen Romein of middeleeuwer die geniet van het leed in het circus of op het schavot. Ik roep als hardste dat Marie Antoinette clementie moet krijgen. Dan maar cake en geen aardappels.

Vele jaren later, 2001, gebeurde er iets waar ik maar op een afstand getuige van was. Ik bedoel hier natuurlijk: media-afstand. Alles is ver weg wat vreselijk is, maar op tv komt alles heel dichtbij. In dit geval volgde ik het nieuws weer eens een tijdje niet, of misschien was het iets anders. Ik weet het niet. In datzelfde jaar werden de Twin Towers vernietigd, maar ook de Boeddha’s van Bamiyan, twee beelden van 58 en 38 meter hoog, gebouwd rond 600 na Christus. Ik wist niet goed wat het betekende dat ze stuk werden gemaakt, want kende de objecten niet en voelde me er niet mee verbonden. Waar ik me wel verbonden mee voelde was de executies van vrouwen in een voetbalstadion door de Taliban.

Met de komst van ISIS kreeg ik weer dat gevoel van de Joegoslavische burgeroorlog: een deprimerend duistere chaos heeft de wereld betreden. Soms, als ik kijk naar programma’s over Hitlerduitsland bevangt me hetzelfde gevoel . Alsof een donkere storm alles omzwachteld en het zuurstof uit de mens drukt. De manier waarop Isis in musea te keer gaat met historische objecten doet mij koud van angst worden. Dit is hoe de gekte begint. Eerst vernietigen we het verleden en dan buigen en breken we de mensen zoals we willen. De totale religieuze terreur waar dat gebied aan wordt blootgesteld gaat mijn verbeelding eigenlijk te boven. Ik kan er wel iets bij bedenken, maar begrijp het toch niet goed dat mensen zo met elkaar kunnen omgaan of dat er mensen zijn die daar vrijwillig aan deelnemen. De wereld moet in hun ogen wel heel verschrikkelijk zijn. Diezelfde verschrikking is wat talloze anderen op de vlucht doet slaan en uiteindelijk veiligheid doet zoeken in Europa. Kijk naar hoeveel jongemannen en -vrouwen naar ISIS gaan en hoeveel er uit dat gebied vertrekken (inclusief Syrië waar het zo’n beetje is begonnen).

Ik wil de tv uitzetten, maar heb geen tv. Het internet zindert voor mijn ogen van de emoties. De ene wil zijn huis direct openzetten voor iedere vluchteling, de ander vreest dat de situatie hier verergert als we ‘zoveel’ mensen toelaten. Het maakt hun hart koud en hun woorden hardvochtig als die van de ISIS-leiders. Het is begrijpelijk. Dat wat veraf gebeurt kunnen we gevoeglijk negeren tot het op onze deur klopt.

Cat Power - Nude As The News

Het liedje waar ik de titel van dit stukje aan te danken heb gaat zo te horen het over iets in Amerika, zaken betrokken op de zwarte minderheid daar. Ik associeer dingen aan elkaar. Ik weet het. Soms is de wereld niet zo zwart-wit. Soms is ze dat wel.


 Een met Photoshop bewerkte foto over immigratie in de jaren '30
 
 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten