donderdag 24 april 2014

Het buitenaardse oog - cultuur


In deze stukjes wordt onderzocht wat de plaatsbepaling is van de mensheid en een mens vanuit het perspectief van een buitenaards wezen die hierover anderen onderwijst. Hier de eerste.


Wat voor ons cultuur is, is dat ook voor een mens. Het is wat  ontstaat wanneer intelligente wezens met elkaar samenleven en de vormen die dit samenleven na verloop van tijd aannemen. Niks ervan is vastgelegd, behalve dat zodra meerdere intelligente wezens bij elkaar komen een stratificatie van omgangsvormen plaatsvindt. Landsgrenzen zijn hiervan maar ten dele een uiting. Binnen de grenzen kunnen gerust meerdere culturen bestaan.

Een  individueel mens ligt in cultuur gebed als een vis in het water. Het is alleen mogelijk voor een mens om te zien hoezeer cultuur beïnvloedt door vanuit ander water naar hun eigen water te kijken. Alles aan een individu wordt gefilterd door het oog van de cultuur, in welke toestand deze cultuur ook is, in welke flux of met welk soort inclinatie.

Elke cultuur, hoe eigenaardig ook, voldoet aan bepaalde voorwaarden die eigen zijn aan het soort intelligente dier waar we het over hebben. Als we kijken naar de aardse termieten zien we van buitenaf genoeg nadrukkelijke patronen in het gedrag om de soort als geheel te beschrijven. Als we van buitenaf naar mensencultuur kijken zal een mens misschien een onoverkomelijke hoeveelheid verschillen zien en zodoende tot de conclusie komen dat iedere cultuur, ieder individu, onoverkomelijk uniek is. Het zal een mens moeilijk vallen een overzicht te krijgen. Voor ons niet-mensen is dat minder moeilijk.

Laten we het nogmaals over de aardse termiet hebben om het verschil aan te duiden tussen een gemeenschap van intelligente wezens en eentje waar de deelnemers minder of geen individuele wereld hebben. Het vermogen om als individu in een zekere vrijheid te denken en handelen, met gebruik van de verbeelding, maakt dat culturen evolueren. Hoewel ze nog steeds binnen bepaalde parameters blijven functioneren, omgevingsgebonden factoren bijvoorbeeld, of biologische beperkingen. Er is geen menselijke cultuur te vinden waarin dedood, voortplanting en machtszucht niet een determinerende invloed hebben. Woont een volk dichter bij de evenaar zal het anders omgaan met natuurlijke omstandigheden, al is het maar door veel Airconditioners aan te schaffen.

Cultuur heeft uiteindelijk weinig effect op de biologische wetmatigheden, andersom is die invloed aanzienlijk. Cultuur beïnvloedt het individu op een vergelijkbare manier. Alleen wanneer bepaalde individuele ideeën op worden genomen in grotere groepen, wanneer ze onderdeel van de cultuur beginnen te worden, volgt er verandering. Dit nog steeds binnen de biologische beperkingen. Om zelfopoffering  door suïcide te veroorzaken is er een aanzienlijke hoeveelheid tijd en energie nodig.

Zo wordt er dankzij een cultuur anders omgegaan met macht, kijk men anders aan tegen seks en wordt de dood anders benaderd. Al deze drie zijn eigen aan het domein van de biologie en daarom moeilijk tot niet te beïnvloeden door een individueel mens of een groep. Waarom het zo moeilijk is de dood te overwinnen komt omdat deze verankerd ligt in de grotere overkoepeling van de werkelijkheid, of het universum. Daar is entropie, het verval van energie alomtegenwoordig en in wezen niet om te keren. Dat is waar de dood van een individueel mens begint.

Hoewel verzet tegen een heersende cultuur bij voorbaat een verdoemende bezigheid is, is het wel nodig. Want alleen door deze opstand evolueert een cultuur, als het goed is naar een betere bestaansvorm van de cultuur binnen de biologische beperkingen.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten