donderdag 24 april 2014

Het argument van de PVVer



De kern van de PVV-stemmer is niet noodzakelijkerwijs een racistisch ‘weg met buitenlanders want ze zijn anders’, maar eerder een ‘je mag hier blijven als je je gedraagt’. Dat die laatste gedachte bij veel van het volk op een gegeven moment van het individu naar de groep is uitgewaaierd mag bepaald ongelukkig worden genoemd, maar zou niet moeten verrassen. Als blijkt hoe na verloop van tijd meerdere individuen met een karakteristiek uiterlijk vergelijkbaar wangedrag vertonen roept dat bij menigeen de behoefte op om te generaliseren.

Zelfs de meest geduldige en verstandige mensen zal een verwante generalisering zo nu en dan niet kunnen onderdrukken. Laat staan mensen die het gevoel hebben aan de onderkant van de maatschappij te staan of wiens zelfbeeld maakt dat ze zich benadeeld door de wereld voelen. Het wordt dan erg lastig om elke zaak op individuele merites te beoordelen. Het vervelende in dit soort kwesties is natuurlijk dat het zelden of nooit een hele groep betreft die zich misdraagt en dat veel van de beeldvorming bepaald wordt door sterke verhalen onder elkaar en het zoeklicht van de nieuwsmedia.

Vervelend wordt het als objectief gezien blijkt dat maar een klein deel van bedoelde groep zich aan wantoestanden schuldig maakt, misschien nominaal gezien niet eens zoveel meer dan er mensen van de autochtone groepen zich misdragen, maar percentueel wel meer. En wat belangrijker is: het valt meer op. En nog belangrijker: de van oorsprong dominante bevolking in een land heeft altijd het gevoel dat zij de regels mag stellen en anderen te gast zijn tot nader order. Als een gast zich in mijn huis misdraagt, zelfs als die gast een kamer van me huurt, dan voelt het als mijn recht en plicht diegene aan te spreken en mogelijk zelfs te veroordelen tot uithuisplaatsing. Natuurlijk voel ik daartoe geneigd omdat die persoon anders is, namelijk omdat hij of zij niet mij is of als de mijnen. Is het juist en verstandig om op landelijk niveau ook zo te handelen en denken? Waarschijnlijk niet, maar moeilijk te vermijden is het ook, tenminste zeer zeker voor bepaalde groepen die zich miskend voelen, gerechtvaardigd of niet.

Dit soort discriminatie door een autochtone bevolking komt niet noodzakelijk voort uit een afkeer van vreemden of de opvatting dat die ander minderwaardig is als persoon. Het wordt veeleer gezien dat die persoon minder rechten heeft. Misschien niet formeel, maar wel informeel. Net zozeer dat een gedeelde cultuur voornamelijk informeel is, opgebouwd uit allerlei afspraken die nooit of zelden worden uitgesproken. Vandaar nog wel eens de weigering van mensen om zich in een stereotiep beeld van hun cultuur te herkennen. Het legt iets vast wat in zeker zin onuitgesproken moet blijven om werkzaam te zijn. Die onuitgesprokenheid maakt het een dwangmiddel jegens elke buitenstaander die niet handig of slim genoeg is om er zelf achter te komen.

Wat onhandig is in deze situatie, en ik gebruik het woord onhandig als een milde vorm van wat ik bedoel, is dat er volgens de VN geenverschil is in discriminatie van gekleurde mensen of mensen met een andereetniciteit. Terwijl dat verschil in Nederland of in ieder geval in de gedachten van veel Nederlanders, waaronder zeker ook een aantal PVVers, wel nog wordt gehandhaafd. Zo krijg je de redelijk absurde situatie dat veel mensen onderscheid maken tussen Marokkanen en Nederlanders en dat niet als racisme zien, want Marokkanen zijn niet van een ander ras, maar van een ander land. Ergo, het is prima om dat onderscheid te benoemen en er naar te handelen. Geen wonder dus dat Wilders vaak zo gepikeerd reageert als hij racist wordt genoemd. In zijn hoofd doet hij niets verkeerd en is het de VN die in de war is.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten