donderdag 27 februari 2014

Imperium – Rusland


In een aantal stukjes kijk ik in hoeverre de Verenigde Staten nog steeds de supermacht is, de facto leider met imperiale verlangens. Kijk ook hier en hier.


Rusland is de oom die je de hele tijd aanraakt om te kijken of je wel ‘man’ genoeg bent of seksueel getinte opmerkingen maakt, terwijl je nog maar net de puberteit hebt bereikt. Wat er ook valt te zeggen over dat land, het zal vaak beginnen of eindigen met dat wij als Nederlanders er weinig liefde voor voelen. Het machogedrag dat we vaak observeren staat haaks op onze cultuur. Als we mogen kiezen hebben we het liefst niets met hen te maken. Dat is een gevoel dat met veel buren van Rusland wordt gedeeld.

Telkens als ik met iemand spreek over de dominantie van de VS worden er verschillende tegenwerpingen gemaakt. Hoe zit dat met China, hoe zit dat met Rusland, Amerika is toch lang niet meer zo machtig als vroeger?

Ja, op het eerste gezicht lijkt dat inderdaad zo. De VS wordt op allerlei vlakken tegengestreefd. Al was het maar door Al Quaeda of Edward Snowden, maar maakt dat het land echt zo minder machtig? Is Rusland werkelijk zo’n powerhouse dat het de VS van de eerste plek kan drukken?

Eens kijken wat wikipedia zegt over de omvang van het leger. Actieve militairen: anderhalf miljoen. Rusland: 1 miljoen. Natuurlijk zeggen dit soort nummers weinig. Wij zouden van 1 miljoen net zo goed verliezen als van anderhalf. Zelfs als we ervan uitgaan dat beide legers net zo goed getraind zijn en vergelijkbare uitrusting hebben is het onzinnig om te vergelijken. Beide hebben namelijk ook kernwapens en die voorkomen elk groot conflict bij voorbaat. Het is belangrijker om naar de geopolitieke situatie te kijken. De machtspositie.

Strategisch gezien is er iets apart aan de VS: ze hebben maar twee buren, beide vredelievend en gedomineerd. Rusland wordt aan alle kanten begrensd, door kleine en grote landen. Dat maakt dat hun aandacht vrijwel de hele tijd op de grenzen is gericht. China probeert het Oosten voor zich te nemen, de EU wil graag een machtsblok aan het westen zijn. Alle kleine landjes, Georgië, Wit-Rusland, Oekraïne, bijvoorbeeld, worden door de EU verleidt en moeten ten koste van alles in het gareel worden gehouden. Door intimidatie en steun aan bevriende politici hoopt Rusland de grenzen veilig te houden.

Dat de Russen tegenwoordig graag Hollandertje pesten lijkt mij op zich niet vreemd, aangezien de Nederlanders vanuit hun gidsfunctie nog graag net zo hard tegen de Russische beer foeteren als tijdens de Koude Oorlog zo makkelijk kon onder de paraplu van de NATO. Alleen wordt er nu vanuit de VS geen halt toegeroepen.

Economisch gezien is Rusland pas onlangs Duitsland op de ranglijst voorbij gegaan. Als je alleen op omvang van gebied afgaat is dat een armetierig succes. De VS staat nog steeds, ja, nog steeds, ondanks de schulden, ondanks de ‘crisis’, bovenaan. En schulden, daar hebben de Amerikanen schijt aan. Er is geen gezin daar dat niet zwaar in de schulden zit en toch rustig de creditcard door de gleuf blijft halen. Het is hun natuurlijke omgeving. Dat vergeten wij nog wel eens.

Rusland zou vast weer de supermacht van vroeger kunnen worden, als ze niet zo genoten van hun vrijheid niet verantwoordelijk te hoeven zijn en als ze niet zo werden geplaagd door machtsspelletjes binnen en buiten de grenzen. Ze zijn in vele opzichten nog liberaler dan de VS. Menig hardcore libertair of Republikein zou zich er op zijn gemak voelen.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten