vrijdag 20 december 2013

Het buitenaardse oog – werkelijkheid



Mens praat graag over ‘het universum’ alsof het het enige is. Dat is niet een bewezen feit. Het meeste dat mens kan claimen is dat ze er maar één kennen. Het universum is een deel van de werkelijkheid (of realiteit), welke meerdere universums kan omvatten. Er zijn redenen om het bestaan van meerdere universums te overwegen. Toen mens ontdekte dat er een limiet is aan de snelheid van het licht, maakten ze een formule waarin deze werd beschreven. Maar als er wordt gevraagd waarom er een limiet is aan de snelheid van het licht verwijst mens naar de formule. Het verklaart dat het gebeurt, maar niet waarom het zo gebeurt. Wat is het dat maakt dat er een beperking is aan de snelheid van het licht? Kan dit een ander universum zijn dat degene beïnvloedt waarin wij inclusief mens leven?

Wat de werkelijkheid is is moeilijk te zeggen als het alleen wordt ervaren door de zintuigen. Maar als de hele mensengroep hetzelfde ziet gebeuren dan is het des te waarschijnlijker dat het deel uitmaakt van de werkelijkheid. Of het de werkelijkheid is die mens met zichzelf deelt, of dat het ook buiten hen afspeelt is een andere zaak. Uilen hebben als soort ook een werkelijkheid.

Wetenschap is een manier om erachter te komen wat de realiteit is. Zo is uit te vinden door de gedeelde ervaring en het denken dat volgt op het waarnemen van een specifiek gedefinieerde serie van strikt geïsoleerde patronen hoe de werkelijkheid wordt geordend. Daaruit kunnen voorlopige conclusies worden getrokken. Voorlopig omdat er altijd de kans bestaat dat er meer te observeren is dan geobserveerd wordt.

~

Wat mens in ieder geval weet is dat de werkelijkheid bestaat uit zekere ‘wetten der natuur’. Het zou kunnen dat de werkelijkheid alleen maar bestaat dankzij het samenvallen van deze ‘wetten’. Misschien dat elk van deze wetten een universum is en dat waar deze universums samenvallen die samen het universum scheppen waarvan ook mens deel uitmaakt. Er zou een apart universum kunnen zijn van de zwaartekracht, wat kan verklaren waarom zwaartekracht zo vreemd werkt in dit universum. Dit voorbeeld is natuurlijk verbeelding en geen wetenschap. Mens vindt het plezierig om een idee voor te stellen en erin te geloven zonder bewijs. Dankzij de wetenschappelijke benadering zijn ze meer geneigd met experimenten de verbeelding te controleren op feiten. Dat is een verbetering ten opzichte van hoe het voorheen ging.

Er is ook een werkelijkheid die mens alleen met elkaar deelt. Net zoals mieren en duiven dat ook doen. Het lijkt erop dat van alle dieren op aarde mens de enige is met verbeelding. De complexiteit die de verbeelding toevoegt beïnvloedt het gevoel voor realiteit op een fundamentele wijze. Het is soms moeilijk voor mens om verwantschap te voelen met andere mensen juist vanwege deze verbeelding. Verbeelding, het doelgerichte spel met de feiten om deze aan de eigen voorkeur aan te passen. Soms is het niet zo duidelijk of iets verbeelding is of behorende tot de alles omvattende werkelijkheid.

~

Mens moet gaan accepteren dat er twee verschillende soorten werkelijkheid zijn. Degene in de menselijke geest en degene buiten de geest. Elk mens is een ander raam met zicht op dezelfde straat. De straat heeft bepaalde regels en mens achter het raam heeft deze ook. Hoewel de regels voor de straat gelijk zijn voor elk raam, hebben niet alle ramen dezelfde regels ten opzichte van elkaar. Mens kan beïnvloeden wat en hoe het zelf, of hoe andere mensen de straat zien, maar dat verandert de straat niet. Wat verandert is de blik erop. Een vloedgolf die passeert kan worden gezien als snel of langzaam, dat ligt aan de manier waarop mens naar de werkelijkheid kijkt, maar de vloedgolf zal evengoed iedereen in zijn pad doden.

Daar komt bij dat al die ramen vergelijkbare regels hebben. Al lijkt de waarheid achter elk raam anders, het blijven ramen en geen pompoenen. In andere woorden: mens is als soort onderhevig aan soortgebonden regels.

~

Werkelijkheid buiten het menselijke raam is iets dat mens alleen kan bepalen door de eigen blik en verbeelding te combineren met de wetenschappelijke manier van deductie. De wetten van het universum, en ook die van de werkelijkheid, staan boven mens en vormen mens, zowel de blik als het lichaam. Mens is er geen slaaf van, maar leeft er in. Mens is afgezonderd van elkaar door geest en levend lichaam, maar zowel geest als levend lichaam zijn gemaakt van de werkelijkheid en worden aldus geregeerd door dezelfde (natuur)wetten.

~

Er is niets bovennatuurlijks in de werkelijkheid, maar nog niet alles is verklaard en niet alles zal worden verklaard. Hoewel dit laatste misschien kan gebeuren, lijkt een onzekerheidsprincipe te voorkomen dat een levend wezen werkelijk elk detail van zijn bestaan kan kennen. Deze bovennatuurlijke voorvallen zijn niet boven of onder de werkelijkheid of de natuur, maar veel ervan gaan boven of onder het (huidige) begrip van mens. Het moet ook worden begrepen dat veel van deze zogenaamde bovennatuurlijke zaken zich alleen voordoen binnen het raamwerk van mens, individueel of als groep, en niet geworteld zijn in de straat waar iedereen op uit kijkt, zoals eerder beschreven. Gezien het ene mens van hetzelfde materiaal is gemaakt als het andere moet het geen verrassing vormen dat veel van deze zogenaamde bovennatuurlijke observaties een gemene deler hebben.

~

De orde waarin de werkelijkheid mens beïnvloed is eenvoudig:

            Universum – Dat wat alles is, zowel levenloos als levend.
            Biologie – Dat wat alleen het levende is.
            Cultuur – Dat wat alleen van de gemeenschap is, gemaakt door intelligent leven
            Individu – Dat wat enkel een alleenstaand intelligent wezen is

Natuurlijk geeft menig individu er de voorkeur aan de orde precies vanuit de andere richting te bekijken.



3 opmerkingen:

  1. Waarom eigenlijk 'het' mens, ipv 'de' mens?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goed dat je het vraagt. Ik wil eigenlijk zoveel mogelijk afstand scheppen in de tekst tussen gewoon mensen en de verteller, een buitenaardse. Er moet ook een mate van spot en verachting, zowel als medelijden in doorlekken. De mens en een mens leken me gewoon teveel richting geven. Misschien dat ik het nog verander, maar ik ga hier even mee aan het werk.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zoals je misschien hebt gemerkt, Norm, heb ik het aangepast. Van Het mens naar een mens. Misschien soms geen correct Nederlands, maar wel vaker, en net zo neerbuigend jegens onze soort, me dunkt!

    BeantwoordenVerwijderen